Charlotte View my profile

Last Orientation M.6 (79)

posted on 14 Mar 2013 19:14 by oparfait directory Travel, Diary
เมื่อวันที่ 12 - 13 มีนาคม 2556 นั้น
เราได้ไปปัจฉิมนิเทศกับเพื่อนๆ
ม.6 โรงเรียนคณะราษฎร์บำรุงปทุมธานี มาค่ะ
 
รถบัสซึ่งเป็นรถแอร์ธรรมชาติ
(เต็มอิ่มธรรมชาติมากๆค่ะ เดี๋ยวตอนหลังจะรู้ว่าเต็มอิ่มยังไง )
ออกจากโรงเรียนประมาณ 8.30 น. ได้มั้งคะ..
สภานที่แรกที่เราแวะกันคือที่ วัดโสธรวรารามวรวิหาร
อำเภอเมือง จังหวัดฉะเชิงเทรา ค่ะ ตอนนั้นประมาณ 11.00 น.
ก็ได้ลงไปไหว้พระขอพรกัน มีเวลาน้อยค่ะ  แค่ครึ่งชม.เอง
แล้วอากาศก็ร้อนมากๆ เซเว่นเต็มไปด้วยฝูงชน
ประมาณสัก 11.30 ก็ออกจากวัด
 
สถานที่ที่สองคือ บริเวณจุดพักรถบนทางมอเตอร์เวย์
ก็มีเวลากินข้าว เข้าห้องน้ำ กันประมาณหนึ่งชม.
ส่วนตัวเราก็ไม่ได้กินอะไรหนักๆ เพราะรู้สึกไม่ค่อยหิวเท่าไหร่
ก็เข้าเซเว่นกัน เราก็ซื้อแค่น้ำแร่ขวดนึง กับเยลลี่แอลกลูต้าไธโอน+ซิงค์
และพวกเราก็นั่งรถยาวยันระยอง มีพักแถวๆ ปตท.วังจันทร์ แปปนึง
แล้วก็ยาวยันที่พัก
 
ที่พักของพวกเราคือ รีสอร์ท อมรพันธ์วิลล์ จ.ระยอง
ซึ่งทางที่ไปนี่มันช่างธรรมชาติจริงๆ
คือเต็มไปด้วยป่าไม้ ภูเขา แลดูสวยงามและสดชื่น
มีต้นไม้ให้เดากันไปต่างๆนาๆ ว่ามันคือต้นอะไร
มีทั้งต้นยางพารา ต้นกระดาษดับเบิ้ลเอ
ไม่รู้ว่าเดากันถูกไหมรู้แต่ว่าฮามาก 555
แต่สิ่งที่ไม่น่าพึงประสงค์คือ.. "กลิ่น"
คือ มันเหม็นมากๆ แทบจะตลอดทาง
เพื่อนเราบางคนนี่แทบจะอ้วก ต้องเอาถุงมาไว้ใกล้ๆ 55555
พระเจ้า!!! ยิ่งรถมันเป็นแอร์ธรรมชาติงี้
พวกเราจึงต้องดื่มด่ำกับกลิ่นพวกนี้ไปตลอดทาง!
 
ในที่สุดเวลาประมาณ 15.09 ก็ถึงรีสอร์ทเสียที เย่
นั่งรถจนเมื่อยตูดไปหมดแล้วค่ะ
 
ก็เดินกันเข้าไป
 
เหมือนป่าเลยเห็นป่ะ 55555
ธรรมชาติฝุดๆ
 
ดีนะในนี้มี mini mart ไว้ให้พออุ่นใจ
ว่าจะไม่อดตายในป่าแห่งนี้ 5555
 
หลังจากนั้นออยก็ไม่ค่อยได้ถ่ายรูปอะไรแล้วค่ะ
แบตจะหมด แล้วโทรศัพท์ก็งอแงชาร์ตไม่เข้า
เราก็เดินเข้าไปข้างใน ฟังคำอธิบายถึงกฎระเบียบอะไรต่างๆ
แล้วก็เวลานัดพบเพื่อทำกิจกรรม
และสุดท้ายก็ได้รับแจกกุญแจ
โชคดีมากๆ ที่เราได้อยู่บ้านหลังเดียวกัน!!!
เย่ เย่ ดีใจเว่อๆเลยค่ะ
 
บ้านที่เราอยู่คือ P1
มันจะมีห้องโถงใหญ่แล้วแบ่งเป็น 5 ห้องย่อยๆ
ห้องที่เราอยู่คือห้อง P1/5
เป็นห้องไม้ ที่ต่างจากห้องอื่นเลยค่ะ
แอร์ก็ไม่เย็น เป็นห้องที่อุ่นดีค่ะ
เวลาตัวเปียกน้ำทะเลมา 55555
 
แต่บ้าน P1 นี่เป็นบ้านแรกเลยนะคะ
ที่ถัดจากทะเลมาแถมใกล้เวทีการแสดง(นัดพบ)
แล้วก็ใกล้ที่รับประทานอาหารอีกด้วย~
ดูเหมือนจะดีไปซะทุกอย่างนะคะ  หึหึ
 
พวกเราก็ดีใจกับการได้อยู่บ้านเดียวกันสักพัก
ก่อนจะแต่งตัวกันเพื่อจะออกไปทำกิจกรรมและเล่นทะเลกัน
ประมาณสัก 16.30 น. พวกเราก็ออกมาเจอกันที่ชายหาดค่ะ
 
กิจกรรมแรกคือ.. อาจารย์สั่งว่าให้หาหอยที่นี่
เป็นหอยที่เ้ล็กที่สุด และ หอยที่ใหญ่ที่สุด
ซึ่งทุกคนในห้องต้องจับมือกันไว้ห้ามขาดจากกัน
55555 สนุกดีค่ะ พอนำ 9 ห้องมาเทียบกัน
หอยของห้องเราเล็กสุดจริงๆ ;)
หอยใหญ่สุดก็ทำเอาฮามากๆ คือมันเป็นรองเท้า
ที่มีหอยมาเกาะน่ะค่ะ 5555555
 
กิจกรรมที่สองคือ.. การก่อกองทราย
เป็นรูปอะไรก็ได้ค่ะในเวลา 10 นาที
ให้สวยงามที่สุด ห้องเราก็เอาฮาอีกแล้วค่ะ
เจนภพลงไปนอนแล้วพวกเราก็ก่อทรายทับตัว
ให้เจนกลายเป็นนาย(นา่ง)เงือก
แต่งนางเงือกกันแบบ..สุดๆ 5555
 
 
ฮาจริงๆ!!
 
และสุดท้ายพวกเราก็ได้ Relax กันในทะเล
คือขอบอกว่าทะเลที่นี่เป็นหาดส่วนตัวของรีสอร์ทน่ะค่ะ
ส่วนใหญ่เลยมีแต่พวกเรา ซึ่งมันทำให้สนุกมากๆ
5555555555
และดีใจกับเราหน่อยที่น้ำทะเลที่นี่ไม่ทำให้ผื่นเราขึ้นนน! เย่
 
 
 
และหลังจากนั้นเราก็ขึ้นจากทะเลกันมา
เข้าบ้านพักปุ๊บโหยยย หนาวมาก!!
ยิ่งห้องโถงนี้แอร์เย็นสุดๆ
เข้าห้องตัวเองปุ๊บรู้สึกอบอุ่นขึ้นมาทันที
ก็เตรียมอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเพื่อรับประทานอาหารเย็น
และกิจกรรมตอนกลางคืน
ระหว่างที่รออาบนน้ำก็อยากจะหาอะไรทำกัน
เพื่อนออยก็ลองเปิดทีวีกันดู
แล้วมันไปจับโดนอะไรไม่รู้ไฟดูดนิดนึง
ดีนะไม่เป็นไรมากคือพื้นมันเปียกอ่ะแหละ
เวลาพื้นเปียกเนี่ยจะทำอะไรยังไงก็ระวังกันด้วยนะคะ
ด้วยรักและห่วงใย 
 
และประมาณสัก 6 โมงกว่าๆเห็นจะได้
พวกเราก็ออกมารับประทานอาหารเย็นกัน
ซึ่งจะเป็นเหมือนๆโต๊ะจีน
แล้วก็ได้เห็นว่าห้องอื่นแต่ละคนจัดเต็มกันมากๆ
ส่วนห้องเรานัดกันใส่เสื้อ"ลายดอก"
ออกแนวสงกรานต์กันมากๆ 55555
แต่ก็เด่นดีกร๊ากกกๆ
เสื้อเราสีออกเหลืองน้ำตาล
เพื่อนเราเรียกว่าดอกสีทองล่ะ  เวรกรรม
 
หลังจากนั้นก็เป็นพวก VTR ของแต่ละห้อง
ห้องเรานี่เพลงซึ้งมาก แต่ภาพหลุดเยอะมาก
แล้วก็มีการแสดงของห้องที่โดนกำหนดให้ทำการแสดง
หนึ่งในนั้นก็มีห้องเราด้วย 55555
การแสดงของห้องเราจะคล้ายๆแบบ Take Me Out
 
จะบอกว่าเพื่อนเราแสดงกันฮามากอ่ะ
เราว่าวันซ้อมฮาแล้วนะ
แต่วันจริงนี่ฮากว่า อาจเพราะมันมีพร๊อบ
มีเครื่องแต่งตัวอะไรงี้สุดสุดอ่ะ
เราเองก็ขำไปด้วย
แล้วก็มีร้องเพลงที่บีมแต่ง
ซึ่งมันเพราะมากๆ
 
ถือว่าครั้งนี้ประสบความสำเร็จ
แม้ตอนทำงานจะมีปัญหา + ดราม่ากันนิดหน่อย
แต่ก็ผ่านมาได้ เห้อ... งานสุดท้ายจริงๆหรอเนี่ย
ใจนึงก็ดีใจที่ไม่ต้องเหนื่อยมาซ้อมมาทำงานอะไรอีก
แต่อีกใจกลับรู้สึกอยากจะร้องไห้.. เสียดาย
ที่จะไม่ได้ทำอะไรร่วมกันแบบนี้อีกแล้ว
 
 
จากนั้นก็จะเป็นพิธีขอขมา บายศรี ต่างๆ
และอาจารย์ก็อวยพร แล้วก็มีผูกข้อมือ
เราให้อ.โกเมท กับ อ.สุรเชษฐ์(อ.ที่ปรึกษา) ผูกให้ล่ะ
ขอบคุณอาจารย์มากๆนะคะสำหรับคำอวยพรและสิ่งต่างๆ
แล้วหลังจากนั้นก็มีข้าวต้มให้กิน เพื่อนบอกว่าอร่อยมาก
แต่เราไม่ได้กิน เข้าที่พัก และล้างหน้าแปรงฟันเรียบร้อย
ไม่รู้ทำไมถึงรู้สึกอยากจะลากผู้ชายหล่อๆคนนึง
เข้าห้องซะจริงๆ(กรรม)  5555555
 
ในใจคิดแล้วว่าคืนนี้ไม่ได้นอนกันแน่ๆเลย
เพราะคงคุย เล่นอะไรกันตลอดคืน
แต่พอสักเที่ยงคืนกว่าๆ
รู้สึกว่ามันช่างปวดเมื่อยร่างกาย
อยากพักเหลือเกินก็เลยเข้าไปนั่งๆนอนๆ
เล่นกันในห้อง ปิดไฟแล้วสวยมากนะ
เพดานห้องจะเหมือนมีดาว กับพระจันทร์เรืองแสง
ชอบมากๆเลยย~
แล้วเราก็นอนคุยกันไปตอนแรกๆ
ก็มีแค่เรา โส ดารณี ฟ้า
สักพักก็มีพวกบัว ทราย ดรีม มีแอ๋ม เข้ามา
แล้วก็คุยเรื่องความรัก เรื่องผู้ชาย(555)
ตามประสาสาวๆ..
สักพักมีเสียงดัง ตึกตึกตึก ติดๆกัน
แอ๋มนึกว่าพวกอาร์มมาเคาะเรียกไรงี้
ก็ไปเปิดม่านดูก็ไม่เจอใคร
 
พวกเราเลยออกจากห้องมาอยู่ที่ห้องโถงด้วยกัน
แล้วก็คุยไรกันเรื่อยเปื่อย
ดูมวยปล้ำกันด้วย 5555
จนประมาณ ตีหนึ่งกว่าๆพวกเราก็คิดว่า
คืนนี้คงไม่ได้นอนกันแล้วแหละ
เราเลยไปขอรหัส WiFi เล่น
แล้วก็ไปหาอะไรกินกันที่ minimart ตอน 01.41 น.
ก็ดีค่ะ หาอะไรกิน คลายเครียด
แต่ขอบอกว่าของในนี้แพงนิดๆนะคะ
อย่างเรากินยูโร่คัสตาร์ดก็ 8 บาท(ปกติ 5 บาทป่ะ)
แล้วก็เพื่อนเรา่ซื้อกร๊อบกรอบ 25 บาท(ปกติ 20 ป่ะ)
ประมาณนี้
 
แล้วก็กลับมาคุยเล่นกัน
ยันเช้าสักประมาณ ตี 4 กว่าๆ ก็แบบอยากจะนอนจริงๆ
ทั้งๆที่คุยกันว่าจะออกไปดูพระอาทิตย์ขึ้น
แต่ไม่ไหวจริงๆ มันเพลียเหลือเกินน
เลยนอนพักกันที่ห้องเพื่อน P 1/1
เตียงนึงนอนกันไปได้ 3 คน
มีฟ้า เรา โน็ต
เราเป็นคนติดหมอนข้างมาก
อยากก่ายเพื่อน ขอฟ้าก่ายฟ้าก็ไม่ให้อ่าาา แง
 
จนสุดท้ายด้วยความเพลียและปวดเมื่อย อ่อนล้า
มันก็หลับไปเองจริงๆ สักประมาณ 06.39 ก็ตื่นขึ้นมา
และก็อาบน้ำ เปลี่ยนเสื้อผ้า เก็บของไว้เตรียมออกไป
รับประทานอาหารเช้า ตอน 07.30
 
เช้านี้เรากินข้าวต้มไก่กับสลัดผัก
อร่อยดีค่ะ
แล้วหลังจากนั้นเราก็ต้องเก็บของ
เพื่อเตรียมจะออกจากรีสอร์ทตอน 9 โมง
 
 
 
แล้วหลังจากนั้นพอขึ้นรถกลับเราก็หลับๆตื่นๆ
หลับแบบหัวจะทิ่มลงพื้น
นอนตักดารณีก็ขาชา
ขาเป็นตระคริวอีกทรมานฝุดๆ
ยันที่ที่เขาให้พักกินข้าว ซื้อของฝาก
เราก็กินไปแค่นมตราหมีโกลด์ไวท์ทีกระป๋องนึง
เพื่อนก็เลือกซื้อของฝากกันไป
เราก็ชิลมากไม่รู้จะซื้อไรเลือกของไม่เป็น
พอขึ้นรถก็นั่งฟังเพลงไป ฟีลลิ่งมันก็มา..
แล้วหลังจากนั้นก็เล่นเกมธงชาติประเทศต่างๆกัน
 
จนถึงสถานที่สุดท้าย
ศูนย์ศึกษาการพัฒนาเขาหินซ้อน
อันเนื่องมาจากพระราชดำริ
 
 
ได้นั่งรถราง 2 ชั้นชมรอบๆ
มันสุดยอดมาก
มีต้นไม้ หลากหลายพันธุ์ หลายชนิดรวมอยู่ที่นี้
ทุกๆอย่างมีประโยชน์ต่อประชาชนมากๆ
และก็ได้เข้าชม VTR ของที่นี่
อึ้งเหมือนกันนะที่ จากสถานที่ๆเหมือนกับทะเลทรายนั้น
จะกลายมาเป็นความอุดมสมบูรณ์ได้ขนาดนี้
แม้จะใช้เวลานาน อาจจะยังขาดทุนอยู่
แต่ในอนาคตเราว่ามันต้องสร้างผลผลิตที่ดีได้มากมายแน่ๆ
ซึ่งพื้นที่นี้มีส่วนหนึ่งที่เป็นพื้นที่ๆในหลวงใช้ทรัพย์ส่วนพระองค์
ในการซื้อมาเพื่อสร้างสถานที่
ที่แสนจะมีประโยชน์แห่งนี้
พื้นที่ทุกตารางนิ้วนั้นท่านได้ทำเพื่อประชาชนทั้งนั้น
รู้สึกรักท่านมากขึ้นและมากขึ้น
รู้สึกภูมิใจมากๆที่ได้เกิดในใต้ร่มพระบารมีของท่านจริงๆค่ะ
 
สุดท้ายแล้วตอนนั่งรถกลับเราแอบไปนั่งรถคันที่ 2 ค่ะ
5555555 เนื่องจากมีสมาชิกจากรถคันที่ 2 นามว่า แต้ง
มานั่งรถคันที่ 1 เราเลยย้ายไปให้มันสมดุลค่ะ(หรา)
ซึ่งรถคันที่สองสนุกมากกกก
เล่นสลาฟกัน~ เย่เย่
ชอบมากๆ
 
ทริปครั้งนี้เราก็ได้คุยเปิดใจกับเพื่อน
ได้เข้าใจอะไรหลายๆอย่าง
เข้าใจความแตกต่าง ความรู้สึกต่างๆ
รู้สึกดีมากๆเลยล่ะ ;)
บ่องตงนะ..
"เธอไม่จำเป็นต้องดีที่สุด แต่ว่าเธอสำคัญที่สุด {สำหรับฉัน}"
 
 
สุดท้ายนี้... อยากบอกว่ารักทุกๆคนมากๆจริงๆค่ะ
อยากขอบคุณสำหรับทุกอย่าง
ทุกภาพความทรงจำดีๆ
ทุกประสบการณ์บทเรียน
และอยากขอโทษในสิ่งที่เราทำผิดพลาดไป
 
ต่อจากนี้..
อาจไม่ได้เรียนด้วยกัน
อาจไม่ได้เจอกันบ่อยๆเหมือนเมื่อก่อน
อาจไม่ได้ทำงานด้วยกัน
อาจไม่ได้นั่งกินข้าวด้วยกัน
อาจจะไม่ได้เล่น SubWay หรือ TempleRun ต่อๆกัน
อาจไม่ได้ถ่ายรูปด้วยกัน
อาจไม่ได้เต้นรั่วๆด้วยกัน
อาจไม่ได้เผือกด้วยกัน
อาจไม่ได้หัวเราะด้วยกัน
อาจไม่ได้ร้องไห้ด้วยกัน
อาจไม่ได้ใกล้ชิดกัน
 
แต่เราจะยังรักและเคียงข้างกันเสมอนะ
"รักนะคะ"
 
 
จะเก็บมันเอาไว้..ในใจ เมื่อครั้งมีเธอ
และฉันรู้สึกครั้งนี้ยังไง ให้เป็นความคิดถึงแม้นานเท่าไหร่
เธอจะอยู่ในใจเป็นเรื่องจริงในความทรงจำ
#เรื่องจริง
 
 
ปล.เอนทรี่นี้คงเป็นเอนทรี่ที่มีภาพเยอะที่สุดเลย 5555
ส่วนนึงเราก็ถ่าย แต่อีกส่วนนึง(ที่ชัดๆ)
ต้องขอบคุณอ.วิรัชสุดหล่อด้วยนะคะ

Comment

Comment:

Tweet

Instagram